Жнiвень, 2021

25.08Зальцбург-100: СаламеяКатэгорыя:Мастацтва на экранеЖанр:ОпераТэгі:TheatreHD

Падрабязна

Апісанне

«Таямніца любові больш таямніцы смерці» – спявае ў фінале оперы Рыхарда Штраўса да вар’яцтва закаханая Саломея, пацалаваўшы ў вусны адсечаную галаву прарока Іаканаана. Зальцбургскі спектакль 2018 года стаў сапраўднай сенсацыяй шмат у чым дзякуючы выканаўцы галоўнай партыі Асмік Грыгаран і Венскаму філарманічнаму аркестру пад кіраваннем Франца Вельзера-Мёсца. А рэжысёр і мастак Рамэа Касталлучы зачароўвае слухачоў таямніцамі сваёй эстэцку-псіхааналітычнай трактоўкі гэтага дэкадэнцкага згустку страсці і прароцтва.

«Саламея» 2018 года ўжо ўвайшла ў гісторыю Зальцбургскага фестывалю, ды і сучаснага Опернага тэатра ў цэлым. Такі ашаламляльны поспех нават на гэтым праслаўленым фестывалі здараецца далёка не кожны год. Калі высечаная ў скале зала былога коннага манежа, якая ўжо даўно стала адным з фестывальных тэатраў, выбухнула бурай апладысментаў і захопленых крыкаў, рэжысёр-пастаноўшчык Рамэа Кастэлучы ўстаў на калені перад выканаўцай галоўнай партыі Асмік Грыгаран. З гэтым спектаклем яшчэ ўчора не гэтак вядомая ў свеце літоўская спявачка рэзка ўвайшла ў «вышэйшую лігу». І, не хаваючы слёз радасці, кінулася на шыю дырыжору Францу Вельзеру-Мёсцу – шаноўнаму аўстрыйскаму маэстра, які славіцца сваёй экспертызай у музыцы Штраўса. Гэтыя хвалюючыя кадры мы ўбачым у завяршэнні спектакля. Нядзіўна, што пасля сенсацыйнага поспеху 2018 года было вырашана даць другую серыю спектакляў – на фестывалі 2019 года.

Заўважым у дужках, што ў 2020 годзе ў Зальцбургу паставілі наступную оперу Рыхарда Штраўса «Электра», якая шмат у чым пераклікаецца з «Саламеяй», таксама з Грыгаран у адной з галоўных партый.

Няправільна будзе сказаць, што «Саламея» – опера на біблейскі сюжэт. Яна напісана ў 1905 годзе на аснове п’есы Оскара Уайльда, створанай чатырнаццаццю гадамі раней для Сары Бернар, якая давала вельмі дэкадэнцкі, насычаную запалам і эротыкай, інтэрпрэтацыю некалькіх радкоў Святога Пісання. Опера Штраўса з яго магутнай, пачуццёвай музыкай, далёка перасягнула па вядомасці п’есу Уайльда. А Кастэлучы адвёў сваю трактоўку яшчэ далей, у вобласць псіхааналізу, прымушаючы гледача разважаць над няпростымі, мнагазначнымі вобразамі.

Тут не будзе традыцыйнага “танца сямі пакрываў”«танца сямі пакрывалаў», які Саламея танчыць па волі яе юрлівага айчыма Ірада – у абмен на клятву выканаць любое яе жаданне, якім аказваецца ў рэшце рэшт галава Іаканаана. Замест гэтага гераіню ў позе эмбрыёна не тое расціскаюць, не тое паглынаюць вялікія каменныя блокі. Але арганічны танец тут здарыцца: як эратычная фантазія Саламеі пасля яе сустрэчы з Іаканаанам. Сам прарок, чыю белую скуру апявае закаханая ў яго Саломея, паўстае то як чорны шаман, то як чорны конь, а замест крыві – сімвала смерці – у фінале мы бачым малако, сімвал пачатку жыцця. Залатыя грэчаскія літары Ιω Πρό на задніку з самага пачатку не пакідаюць сумневу, што перад намі – Іааніс Прадрамас, Ян Прадвеснік. У фінале спектакля ад іх застаецца толькі ω – апошняя літара алфавіту, сімвал канца. Вобразы Кастэлучы берадуць самыя глыбокія вобласці нашага ўспрымання нават тады, калі цяжка растлумачыць, што менавіта яны абазначаюць.
Ды і не трэба тлумачыць: усё гэта дзейства, у цэнтры якога чароўна жудасны і выклікаючы жаль вобраз выдатнай юнай жанчыны, якая выконвае ці ледзь не найцяжкую оперную партыю на свеце, абсалютна ўплецена ў шматколерную, шчыльную і маштабную музычную тканіну Рыхарда Штрауса.

Трэйлер

25
August,
2021
25
August,
2021
к/т “Центральный” (пр-т Независимости, 13);
19:30
Архіў
Рэжысёр:Ромео Кастеллуччи
Краіна:Австрия
Мова:немецкий
Мова субтытраў:русский
Працягласць:112 минут
Год:2018
У ролях:Саломея – Асмик Григорян, Иродиада – Анна Мария Кьюри, Иоканаан – Габор Бретц, Нарработ – Юлиан Прегардьен, Ирод – Джон Дашак
Жанр:опера
Узроставае абмежаванне:16+
Дирижер:Франц Вельзер-Мёст
Сценография, костюмы и свет :Ромео Кастеллуччи
X